…Γιατί όταν ο Σιωνισμός κόπτεται να κάνει τους άλλους λαούς να πιστέψουν ότι η εθνική συνείδηση του Εβραίου θα έβρισκε ικανοποίηση με την ίδρυση ενός Παλαιστινιακού Κράτους, οι Εβραίοι κοροϊδεύουν ακόμη μια φορά με την ηλιθιότητα εκείνων που τους πιστεύουν. Δεν έχουν διόλου την διάθεση να ιδρύσουν στην Παλαιστίνη ένα ιουδαϊκό κράτος και να πάνε εκεί να ριζώσουν. Έχουν απλά υπόψη τους να εγκαταστήσουν εκεί τον κεντρικό οργανισμό του απατεωνίστικου διεθνιστικού σκοπού τους για παγκόσμια κυριαρχία. Θα πραγματοποιούσαν μόνο μια κατάσταση διαδοχής και μια δυνατότητα παρέμβασης στα άλλα κράτη. Θ’ αποκτούσαν ένα άσυλο όπου θα μπορούσαν να καταφύγουν όλοι οι ξεμασκαρεμένοι απατεώνες και μια ανώτατη σχολή στην οποία θα φοιτούσαν οι μέλλοντες λωποδύτες…
(σ.σ. αποσπάσματα από: Αδόλφος Χίτλερ – Ο Αγών μου, Λαός και Φυλή, σελ. 365-366, Εκδόσεις Δίδυμοι)
&
- Οἱ Ἑβραῖοι σὲ ὅλο τὸν κόσμο κήρυξαν τὸν πόλεμο στὴ Γερμανία στὶς 24 Μαρτίου τοῦ 1933, ἀμέσως μετὰ ποὺ πῆρε τὴν ἐξουσία ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ καταπατῶντας ἔτσι τὴν ἐλευθερία τοῦ Γερμανικοῦ λαοῦ ποὺ τὸν ψήφισε στὴ συντριπτική του πλειοψηφία (σ.σ. μὴ σεβόμενοι μὲ ἄλλα λόγια τὸ δημοκρατικὸ δικαίωμα τῆς πολιτικῆς ἐπιλογῆς ἑνὸς λαοῦ ποὺ τὸ ἐπικαλοῦνται σήμερα ἀπέναντι σὲ φασίστες ἢ ναζιστές), ὅπως ἀποκαλύπτεται στὴν παρακάτω ἀγγλικὴ ἐφημερίδα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς:
Στὴν προσπάθειά τους τὰ ἔμμισθα ἢ μὴ (σ.σ. γιατί πάντα ὑπάρχουν καὶ χρήσιμοι ἠλίθιοι) ὄργανα τῆς (ἐβραιοσιωνιστικὴς καὶ μόνο) παγκοσμιοποίησης νὰ ἀποκλείσουν κάθε περίπτωση ἐπιστροφῆς τοῦ κόσμου σὲ ἰδεολογίες σὰν τίς ναζιστικὲς ἢ τίς Μεσαιωνικὲς ποὺ καταπολέμησαν στὸν Β' Παγκόσμιο Πόλεμο καὶ στὴ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1789 ἀντίστοιχα γιὰ νὰ βρεθοῦν στὴν ἐξουσία σήμερα οἱ ἐβραιοσιωνιστὲς μὲ τοὺς Μασόνους τους, στὶς μὲν Μεσαιωνικὲς γίνεται κατασυκοφάντησή τους διαστρεβλώνοντας ἢ ἀποκρύπτοντας τὴν ἱστορία τους ποὺ ἡ Σατανικὴ Ὀρθοδοξία μας ὅμως ἤδη παρουσίασε τὴν πραγματική, ἐνῶ στὶς δὲ ναζιστικὲς εἴτε ἐπιχειρεῖται ἡ ἐνοχοποίησή τους στὴ συνείδηση τοῦ κόσμου ὑπενθυμίζοντάς του συνεχῶς τὸ ἑβραϊκὸ ὁλοκαύτωμα ἀποκρύπτοντας τὰ πιστεύω τους εἴτε καπελώνονται γιὰ νὰ παρουσιαστοῦν τάχα μοῦ ὡς σχεδιασμὸς τοῦ ἐβραιοσιωνισμοῦ καὶ μὲ τὴν τελευταία αὐτὴ περίπτωση θὰ ἀσχοληθεῖ τὸ παρὸν ἄρθρο μας. Τὸ ἐπιδιωκόμενο ἀποτέλεσμα εἶναι ἀντιστοίχως, εἴτε νὰ μισήσει ὁ κόσμος τίς ναζιστικὲς ἰδέες ἐπειδὴ τοῦ φέρνουν στὸ μυαλὸ τὴ θανάτωση ἑβραίων ἅμα μιλᾶμε γιὰ δημοκράτες ἢ ἀντιφασίστες γενικότερα ἀπὸ τὴ μιὰ εἴτε νὰ πάψει νὰ τίς ἀκολουθεῖ ἐπειδὴ θὰ νομίζει ὅτι τὸ Ναζιστικὸ καθεστὼς δροῦσε πρὸς ὄφελος τοῦ ἐβραιοσιωνισμοῦ τελικὰ ἂν μιλᾶμε γιὰ φασίστες ἢ νεοναζί της ἐποχῆς μᾶς ἀπὸ τὴν ἄλλη. Κατὰ συνέπεια, κλείνει ἔτσι καὶ αὐτὴ ἡ δίοδος διαφυγῆς τοῦ ὅποιου ἀντιδραστικοῦ πρὸς τὴν παγκοσμιοποίηση κόσμου καὶ ἔτσι οἱ ἐβραιοσιωνιστὲς μὲ τὴν ὁραματιζόμενη παγκόσμια διακυβέρνησή τους νὰ φαντάζει ἡ μοναδικὴ τάχα μοῦ λύση στὰ προβλήματα τοῦ κόσμου ποὺ οἱ ἴδιοι ὅμως δημιούργησαν προηγουμένως, ἀφοῦ ἐκεῖνοι κυβερνᾶνε ἄλλωστε (ξανά) μετὰ τὴ λήξη τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου καὶ ὄχι πιὰ ἐθνικιστὲς ἢ ναζιστές, ὅπως καὶ οἱ Μασόνοι τους ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Διαφωτισμοῦ μέχρι σήμερα καὶ ὄχι βασιλιᾶδες πιά, ἄρα ἐβραιοσιωνιστὲς καὶ Μασόνοι εἶναι οἱ μοναδικοὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὰ ὅσα προβλήματα βιώνει ὁ κόσμος μας σήμερα! Ἄς περάσουμε ὅμως στὴν παράθεση ὅλων ἐκείνων τῶν ναζιστικῶν ντοκουμέντων ποὺ καταρρίπτουν πανηγυρικὰ τὴν προπαγάνδα ποὺ λέει ὅτι πρὸς ὄφελος τοῦ ἐβραιοσιωνισμοῦ ἔδρασε ἡ Ναζιστικὴ Γερμανία, διότι ὅσες περισσότερες λύσεις παρουσιάζονται σὰν τὴ ναζιστικὴ ἀπὸ ἐκείνη τῆς μιᾶς καὶ μοναδικῆς τάχα μου Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, τόσες περισσότερες πιθανότητες ἔχουμε νὰ γλυτώσουμε ἀπὸ τὴ σκλαβιά της καὶ ἐμεῖς μαζὶ μὲ ὅσο κόσμο ἐπιλέξει διαφορετικὴ λύση σώζοντας καὶ ἐμᾶς συνεπακόλουθα ὥστε νὰ συνεχίζουμε νὰ ὑπάρχουμε μελλοντικὰ ὅπως εἴμαστε σήμερα.















= «το δηλητήριο του Θεού», αφού ταυτίζεται με τον άγγελο του θανάτου (Targ. Jer. έως Gen. iii. 6, βλ. επίσης Death, Angel of), που σκοτώνει τους ανθρώπους με μια σταγόνα δηλητηρίου ('Ab. Zarah 20b· Kohut, "Angelology and Demonology", σελ. 69, 71). Είναι πιθανό, ωστόσο, το όνομα να προέρχεται από αυτό του Συριακού θεού Shemal (Bousset, «Religion», σελ. 242). Ο Σαμαήλ είναι ο «αρχηγός των σατανάδων» (Δευτ. R. xi. 9· Jellinek, «BH» θ. 125), με την έννοια «ο πρίγκιπας των διαβόλων» που αναφέρεται στο Ματθ. ix. 34; αλλά, από την άλλη, είναι «ο μεγάλος πρίγκιπας στον ουρανό. (Pirḳe R. El. xiii., αρχή), ο οποίος κυβερνά τους αγγέλους και τις δυνάμεις (ib. ; Martyrdom of Isaiah, ii. 2). Ως ενσάρκωση του κακού είναι ο ουράνιος προστάτης της αμαρτωλής αυτοκρατορίας της Ρώμης, με την οποία ταυτίζονται ο Εδώμ και ο Ησαύ (Tan. on Gen. xxxii. 35· Jellinek, lc vi. 31, 109, κ.λπ.). Πετάει στον αέρα σαν πουλί (Targ. στον Job xxviii. 7) και, ενώ οι ḥayyot και ofannim έχουν μόνο έξι φτερά, έχει δώδεκα και διοικεί έναν ολόκληρο στρατό δαιμόνων (Pirḳe R. El. xiii.) ;.... Στο βαθμό που ταυτίζεται με το φίδι («JQR» vi. 12), με τη σαρκική επιθυμία (Yeẓer ha-Ra'), και με τον άγγελο του θανάτου, όλοι οι θρύλοι που σχετίζονται με τον Σατανά αναφέρονται εξίσου σε αυτόν, ενώ ως κακοποιός συγκρίνεται με τον Belial (
= "άχρηστος"· βλέπε συλλογή υλικού στο Bousset, "Antichrist", σελ. 99-101). Όλες αυτές οι περιγραφές του Σαμαήλ δείχνουν ότι θεωρούνταν απλώς ως η αρχή του κακού που έφερε στον Ισραήλ και στον Ιούδα κάθε συμφορά που τους έπληξε. Ακόμη και στη δημιουργία του κόσμου ήταν ο Εωσφόρος, που αναζήτησε το κακό και που ξεκίνησε την κακοήθη δράση του με τον Αδάμ. Αντίπαλός του είναι ο Μιχαήλ , ο οποίος εκπροσωπεί την ευεργετική αρχή και που έρχεται συχνά σε σύγκρουση μαζί του (σύν. Εβραίος. Encyc. viii. 536 κ.ε. ; Lucken, "Michael", σελ. 22 κ.ε.).