(σ.σ. ο εν λόγω Ινδός πρωθυπουργός της Αγγλίας επί ημερών μας που δεν εκλέχτηκε από τον αγγλικό λαό αλλά από το πολιτικό του κόμμα, υπηρετεί την παγκοσμιοποίηση θέλοντας να μετατρέψει τη χώρα του στα Οργουελικά πρότυπα της κομμουνιστικής Κίνας)
Επ’ αφορμή ενός ακόμη ανδρείκελου της παγκοσμιοποίησης που διορίστηκε προσφάτως ως πρωθυπουργός της Αγγλίας χωρίς να είναι Άριος στην καταγωγή ή Σάξονας ειδικότερα για να θεωρείται άγγλος ή ατλαντοειδής πιο συγκεκριμένα στα φυλετικά, αλλά κάποιος Ινδός που του δόθηκε αγγλική ταυτότητα λες και το αποφασίζει αυτό κάποιο κράτος αντί η ίδια η Φύση (σαν να λέμε ότι ένας ποντικός θα μπορούσε να θεωρηθεί ως άλογο αν αισθάνονταν έτσι ή αν είχε γεννηθεί σε στάβλο), θα θέλαμε να καταδείξουμε και στον πιο ανυποψίαστο αναγνώστη μας τον πραγματικό λόγο που δημιουργήθηκε η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία από την εποχή του Διαφωτισμού μέχρι σήμερα. Αυτός δεν είναι άλλος από την προσπάθεια να βρεθεί σε εξουσιαστικό πόστο κάθε θιασώτης της παγκοσμιοποίησης που είναι ή υπηρετεί σε τέτοιες οργανώσεις σαν της Μασονίας και του εβραιοσιωνισμού, ένα γεγονός που ήταν φύσει αδύνατον να συμβεί προηγουμένως όσο οι κοινωνίες κυβερνιόντουσαν από δικούς τους, ντόπιους δηλαδή, βασιλείς που μεταβίβαζαν την εξουσία τους μόνο σε συγγενείς ή απογόνους τους! Το ίδιο ίσχυε φυσικά και σε κάθε προχριστιανική κοινωνία που απαρτίζονταν πάλι από κυβερνήτες της δικής της και μόνο φυλής ανεξαρτήτου πολιτεύματος, είτε μιλάμε για Περσικά βασίλεια που είχαν σκλάβους αλλόφυλους σαν τους εβραίους είτε για την Αθηναϊκή Πολιτεία (και ποτέ ‘’δημοκρατία’’ όπως παραπλανητικά ταυτίζεται με την σημερινή κοινοβουλευτική) όπου το δικαίωμα του πολίτη εκεί πέρα το είχε μόνο όποιος είχε Αθηναίους και τους δυο γονείς και έτσι εξέλεγε τέτοιους κυβερνήτες φυλετικά αντί για αλλόφυλους (π.χ. ινδούς σαν τον ‘’άγγλο’’ πρωθυπουργό που είδαμε στις μέρες μας): ‘’Με βάση το νόμο του Περικλή (451 π.Χ.), βασική προϋπόθεση για την ιδιότητα του πολίτη αποτελούσε η αθηναϊκή καταγωγή και από τους δύο γονείς (εξ αμφοίν αστών). Κάθε αθηναίος πολίτης εγγραφόταν στο μητρώο του δήμου, απ' όπου καταγόταν ο πατέρας του, αφού αρχικά είχε πιστοποιηθεί και η αθηναϊκή καταγωγή της μητέρας του. Αυτό διαπιστωνόταν με έμμεσο τρόπο, δηλαδή με έλεγχο της πολιτογράφησης του πατέρα της, εφόσον η ίδια, όπως όλες οι γυναίκες, δεν είχε πολιτικά δικαιώματα. Η εγγραφή λοιπόν στο μητρώο ήταν η βασική προϋπόθεση για την πιστοποίηση των αθηναίων πολιτών’’.
















